Een goochelshow? Huh, wat? Wanneer? Ik? Waar?

Voor een aspirant-lid van het Magisch Verbond was het even verwarrend toen ze hem vroegen om mee te doen in de goochelshow DreamScapes op 17 oktober 2015.
Natuurlijk zei hij volmondig ja, zonder echt te weten waaraan hij ging beginnen en welk “avontuur” hem te wachten stond en welke vriendschappen daaruit zouden voortvloeien…
Laat mij u even meenemen in een prachtig verhaal, waar nog steeds geen einde aan gebreid kan worden…

Een aspirant-lid, dat ben ik. Tim Boussauw, 24 jaar, afkomstig uit Torhout en gepassioneerd door goochelen. Nog niet zo lang geleden ging ik voor de eerste maal naar een vergadering van het Magisch Verbond te Waardamme. De sfeer van de groep voelde voor mij direct goed aan en zodus besliste ik om bij het Magisch Verbond te blijven en mijn aspirant-lid periode te overbruggen om daarna volwaardig lid te kunnen worden. Ik schrok me dan ook een hoedje toen ze me enkele vergaderingen later vroegen of ik een nummer wou brengen in de show van oktober 2015, want ik dacht dat dit niet mogelijk was als aspirant-lid. Trots als een gieter dat ze mij dit vroegen, zei ik natuurlijk ja, hoewel ik geen flauw idee had van wat ik kon brengen in de show en welke meerwaarde mijn act zou hebben tot de show.
Eenmaal thuis gekomen van deze bewuste vergadering, begon ik meteen in mijn arsenaal te duiken om te kijken wat geschikt zou zijn om te brengen op een podium, want voor een close-upper is dit natuurlijk niet evident. Een mentalisme-act dacht ik, dat moet zeker lukken. Ik werkte een effect uit en stelde het voor op de volgende vergadering, die uitzonderlijk doorging in Pollinkhove. Daar werd mij pas echt duidelijk hoe hecht de groep is en hoeveel belang ze ook hechten aan elkaars act in plaats van enkel te focussen op hun eigen act of kunde. Op deze vergadering kreeg mijn uiteindelijke effect vorm in overleg met verschillende collega-leden van het Magisch Verbond die hun eigen ideeën rond de kwestie de vrije loop lieten en tips gaven omtrent de inkleding.
Na thuis een scenario uit geschreven te hebben en nog enkele kleine aanpassingen, ging ik naar het voorbereidingsweekend van de show, dewelke plaatsvond in Augustus, om mijn act te brengen zoals deze op de show zou zijn. Na nog enkele tips en aanpassingen begon deze volledig vorm te krijgen en zag ik het steeds meer en meer zitten om in oktober op de planken te staan.
Verder werd in het weekend ook gewerkt aan het groepsnummer, kregen we een verrassingslezing van Jean-Paul Mertens en deden we nog allerhande leuke after-zaken… Hier zag ik wederom welke fantastische groep vrienden het Magisch Verbond in feite is. Jammer genoeg kon ik niet het volledige weekend blijven, maar van de tijd die ik er was heb ik echt genoten. Ik heb ontdekt dat het Magisch Verbond een “work hard, play hard” mentaliteit heeft, wat zeer positief is! Er kan en moet zelfs veel gelachen worden, maar op de nodige momenten wordt de serieusheid zeker in acht genomen.

Op de volgende vergadering werden veel afspraken gemaakt omtrent draaiboeken, decor, wie doet wat, wanneer gebeurt wat en dergelijke meer.
Ik was blij dat ik ook mijn steentje zou bijdragen tot het decor-team (wat jammer genoeg wegens auto-ongevallen niet mogelijk was…) en op deze manier helpen om de show niet alleen te kleuren met mijn act, maar ook met plastic folie!
De afspraken die gemaakt werden, zijn bijna allemaal nauwgezet opgevolgd en dat is wederom een teken dat je toch kan rekenen op de leden van het Magisch Verbond.

Oktober 2015, dè maand van het grote moment. De stress sluipt stilaan in het lichaam en repeteren doen we steeds meer. In oktober gingen we zelfs twee of drie maal op danstraining om het groepsnummer perfect in te oefenen. Sommige leden zagen op tegen het dansgedeelte van ons groepsnummer, maar daar kwam de steun en de vriendschap weer boven drijven. Iedereen ondersteunde elkaar en leerde elkaar wat zij kunnen en op deze manier werd iedereen perfect voorbereid op de show!

De week van 12 oktober 2015. Zaterdag is het grote moment daar! Repeteren, alles opbouwen, alles klaarzetten, … Van puntje tot paaltje moeten alle details nu zeker in orde komen.
Aanwezig zijn wordt verwacht, maar men begrijpt dat enkelen niet aanwezig kunnen zijn wegens omstandigheden of wegens werkaangelegenheden.
Op vrijdag 16 oktober 2015 kijken we nog één maal of alles in orde is om de zaterdag erin te kunnen vliegen en we gaan rustig nog eentje drinken op café om de stress wat te bedaren.

Zaterdag 17 oktober 2015. De dag van de waarheid. Het is nu of nooit!
Deze dag begint om 06u30 voor het aspirant-lid (ik dus). Opstaan, je vlug wassen (behalve je haar op verzoek van de mevrouw van de grime), snel om boterkoeken, snel om een collega-goochelaar en dan snel naar de Valkaart te Oostkamp om op tijd te zijn. We werden verwacht om 08u00 en waren mooi op tijd. Yes, deel 1 toch al geslaagd.
Iedereen komt toe en we kunnen beginnen met nog enkele acts te overlopen en nog enkele dingen in te oefenen, zoals wanneer de droombewakers uit de show alle materiaal dienen op te brengen en dienen weg te nemen.
Om 13u00 beginnen we met de generale repetitie. Hier stoppen we niet voor fouten, vragen of opmerkingen en gaan we gewoon door zoals we ’s avonds in de show ook zouden moeten doen.
Ik was dolblij dat we een generale repetitie konden houden, want dit gaf heel wat zelfvertrouwen betreffende je eigen act, maar ook voor het spelen van droombewaker (wat velen toch ietwat stressvoller vonden dan hun act).
Na de generale repetitie had iedereen een goed gevoel en zagen we de show volledig zitten, bring it on!
19u30, groepsknuffel in de kleedkamer, teamspirit versterken, succes wensen aan iedereen. Het is een heel mooi gebaar om de betrokkenheid en de vriendschap nog eens te benadrukken in deze stresstijd!
19u45, de deur gaat open, het volk komt binnen, je hart bonkt in je borst, je voelt de verwachting van de mensen en hoopt enkel stil in je hart dat je deze zal kunnen waarmaken…
20u10, iedereen is in de zaal, en de show neemt zijn aanvang. Met loden schoenen kom ik de trappen af in het zog van Tom Talloen tot aan het podium, het doek gaat open en de mensen kunnen genieten van wat vast en zeker een schitterende voorstelling wordt!
Ik ga me vlug op mijn plaats stellen in de coulissen om het materiaal van de volgende act op te rijden/dragen en voel de adrenaline door mijn lijf gieren.
De ene act na de andere verloopt vlotjes en het publiek applaudisseert moeiteloos voor de wonderlijke vertoningen van mijn collega-goochelaars.
Tijdens de pauze vlug de grime bezoeken, headset aandoen en klaarstaan voor mijn act.
Terwijl ik boven aan de deur sta, voel ik hoe nog meer stress en angst neerdalen in mijn lichaam en zich helemaal meester maken van mijn gedachten. Plots hoor ik mijn intro muziek en stap ik met een klein hart de zaal binnen. Ik kijk rond, zie alle gezichten in mijn richting draaien en plots kom ik tot rust. Mijn hartslag vertraagt, mijn stembanden ontspannen zich en mijn eerste woord rolt over mijn lippen. Geen stress, geen angst, enkel een gevoel van plezier tintelt mijn zintuigen.
Dit was het moment waar ik al die maanden naar toe heb gewerkt en tegen alle verwachtingen in, genoot ik van ieder moment op het podium. Weg angst om mijn tekst te vergeten, om verkeerde handelingen te stellen of om mijn act compleet te doen mislukken.
Ik richt mijn laatste woorden tot de zaal en op het moment dat ik de coulissen betreed, word ik bedwelmd in een gevoel van euforie. Ik heb het gedaan, ik heb het zelfs goed gedaan.
Nu enkel nog het slot perfect laten verlopen en dan kicken op het lange applaus van het publiek op het einde. Dat is alle voldoening die ik wenste. Het publiek die tevreden is van wat ze gezien hebben.

Na de show kuist iedereen samen “vlug” de zaal op en dan gaan we allen samen richting bar.
Complimenten van familieleden en vrienden vliegen me om de oren, zoals het waarschijnlijk bij alle collega-goochelaars het geval was. Een moment om te koesteren en die nimmer zal vergeten worden.

Zondag 18 oktober 2015. Ik word wakker met een dubbel gevoel. Enerzijds heb ik gisteren een fantastische show afgeleverd met mijn mede clubgenoten. Een goed gevoel waar ik zeer trots op ben. Anderzijds gaapt nu de grote leegte, waar er geen repetities meer volgen, geen bijwerkingen aan de act. Er is geen noodzaak meer om mijn tekst stilletjes thuis op te zeggen. Het is voorbij. Het mooie, grote moment is voorbij.
Maar niet getreurd, denk ik bij mezelf, binnen twee jaar is er weer een show, waar we met z’n allen samen, vrienden ondertussen, kunnen naar toe werken om deze in de mate van het mogelijke zelfs nog beter te maken…

Tim Boussauw
Aspirant-lid Magisch Verbond Waardamme
22/10/2015

Gepost op 28 oktober 2015 om 16:10 door Tom Talloen